Close
6 rytuałów picia herbaty z całego świata

6 rytuałów picia herbaty z całego świata

Z okazji Międzynarodowego Dnia Herbaty, który obchodzony jest 15 grudnia, Musement dzieli się wiedzą na temat sztuki serwowania i spożywania herbaty w sześciu krajach na całym świecie.

Herbata jest drugim najczęściej spożywanym napojem na świecie. Dla wielu z nas, to tylko kolejny drink. Jednak w wielu krajach herbata i rytuały otaczające ten gorący, stromy napar są głęboko zakorzenione w lokalnej tradycji i kulturze. Oto spojrzenie na zwyczaje związane z herbatą w sześciu różnych krajach.

1. Five o’clock tea, Anglia

Słynna herbata popołudniowa jest od wieków integralną częścią życia Anglików. Ta głęboko zakorzeniona tradycja jest symbolem angielskiego stylu życia. Wiedzą też, jak uprzyjemnić i uprzyjemnić tę chwilę: kwitnące stojaki z porcelaną i ciastem wypełnione asortymentem słodkich i cząberkowych smakołyków. Herbata jest sztuką, która jest bliska i droga sercu każdego szanującego się Anglika i Angielki. Jeśli wybierasz się do Londynu, pozwól sobie na jedną z najlepszych popołudniowych herbat w mieście… z odrobiną mleka, proszę!

2. Chanoyu, Japonia

Chanoyu, co dosłownie przekłada się na „gorącą wodę na herbatę”, odnosi się do tego, co my na Zachodzie nazywamy „ceremonią herbaty”. Japońska ceremonia picia herbaty jest jedną z najbardziej skodyfikowanych na świecie. Nie jest to wydarzenie religijne, ale takie, które opiera się na filozofii buddyzmu Zen i zasadzie odnajdywania piękna we wszystkim – idei, że wszystko jest cenne i powinno być w pełni docenione.  Chanoyu jest zakorzenione w kontemplacji, a goście są zaproszeni do korzystania ze wszystkiego, co ich otacza. Matcha (ceremonialna herbata) jest podawana w specjalnej miseczce zwanej chawan. Przed nasyceniem gość powinien poświęcić czas na kontemplację miski i niedoskonałości, które czynią ją wyjątkową i wartościową, przypominając nam, że świat nie jest doskonały, a mimo to powinniśmy docenić niedoskonałości. Jeśli jesteś w Kioto i chcesz zabrać ze sobą chawana, nie wybieraj tego najdoskonalszego lub najdroższego. Posłuchajcie raczej swojego serca i duszy, aby wybrać tę, która najbardziej przemawia do was.

3. Gong Fu Cha, Chiny

Wciąż w Azji, a konkretnie w Chinach, odkrywają ceremonię picia herbaty Gong Fu Cha, która dosłownie oznacza „zabierz czas na herbatę”. Ściśle mówiąc, Gong Fu Cha nie jest ceremonią, ale metodą. Zasada Gong Fu Cha jest w przygotowaniu: wysoka dawka początkowa i wielokrotne napary, ujawniające wszystkie smaki i zapachy małej filiżanki herbaty. Chińczycy podążają za rytuałem Gong Fu Cha, który dostarcza doskonale zaparzoną herbatę, ale kiedy jest codziennie praktykowany przez mistrzów herbaty, Gong Fu Cha staje się już nie tym, co możemy uznać za proste i praktyczne, ale prawdziwym mistrzostwem sztuki.

View this post on Instagram

#gongfucha #kungfuteaceremony

A post shared by Angela Nothing (@azrukh) on

4. Mint tea, Maroko

Herbata miętowa jest integralną częścią marokańskiej tożsamości i odzwierciedla lokalną gościnność. Służy jako powitanie, więc bardzo niegrzecznie jest jej odmówić. Jeśli odwiedzisz Marrakesz, z pewnością zostaniesz podany raz za razem w restauracji lub nawet w medinie, starszej, tradycyjnej części miasta. Sztuka marokańskiej herbaty polega na napowietrzaniu jej podczas parzenia, co ułatwia trawienie, dlatego podaje się ją z wysoka nad szklanką, tworząc pieniącą się głowę. Następnie herbata i mięta nadal parzą się w garnku, pozwalając jej zmieniać smak z każdym nalewaniem. Zgodnie ze starym marokańskim przysłowiem, „pierwszy napój jest słodki jak życie, drugi mocny jak miłość, a trzeci gorzki jak śmierć”. A kiedy jesteś w Maroku, nie przegap niesamowicie smakowitej kuchni tego kraju.

https://www.instagram.com/p/BmxfBpkB6Ov/

5. Samovar, Rosja

Rosjanie są znani z tego, że piją wódkę, ale piją też herbatę! Herbata odgrywa ważną rolę w lokalnej kulturze, a sercem tej tradycji jest samowar, pojemnik służący do gotowania wody i utrzymywania ciepła. Kiedy Rosjanie piją herbatę z rodziną lub przyjaciółmi, samowar jest zawsze ustawiony na środku stołu razem z dzbankiem mocno skoncentrowanej herbaty. Często dzbanek jest umieszczany na szczycie samowaru, aby utrzymać ciepło. Goście wlewają pożądaną ilość herbaty do własnych filiżanek przed rozcieńczeniem jej wrzącą wodą z samowaru. W odróżnieniu od praktyk azjatyckich, herbata rosyjska jest zawsze słodka i nie stosuje się w niej określonego rytuału, a także nie jest spożywana w określonym czasie, jak w Wielkiej Brytanii. Herbacie zazwyczaj towarzyszy coś do jedzenia. W przeszłości biznesmeni zbierali się wokół ogromnego, 10-litrowego samowaru, aby negocjować i omawiać transakcje.

6. Çay, Turcja

Turecka herbata, czyli çay, zajmuje szczególnie ważne miejsce w tureckiej kulturze, jest prawdziwą instytucją, a lokalne spożycie herbaty jest szczególnie imponujące! W Istanbul, herbata jest sprzedawana i spożywana wszędzie, nawet w sklepach. Potkniesz się o ulicznych sprzedawców i znajdziesz çay bahçesi, plantacje herbaty w całej Turcji. Zawsze pamiętam mojego starego tureckiego współlokatora, który zostawiał czajnik włączony na kilka godzin, aby zawsze mieć dostęp do gorącej herbaty. Czasami – ku mojemu przerażeniu – zasypiała lub opuszczała dom z gazowym ogniem palącym się pod czajnikiem, który w końcu był pusty. Tradycyjnie, Turcy używają samowara do herbaty, tak jak Rosjanie. Mogą też używać çaydanlık, dwupoziomowego naczynia, które podaje zarówno herbatę, jak i kawę. Herbatę pije się w przezroczystych szklankach w kształcie tulipanów, co pozwala na uwolnienie wszystkich aromatów przy jednoczesnym utrzymaniu ciepła.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close